Home Entertainment Lifestyle – “อย่าให้อย่างไร้เหตุผล” : Kobe Bryant

– “อย่าให้อย่างไร้เหตุผล” : Kobe Bryant

27 second read
0
0
116

…………………………………
ถึง ตัวฉันเองในวัย 17 ปี

เมื่อความฝันที่จะได้เล่นให้กับเลเกอร์มันกำลังกลายเป็นจริงในวันรุ่งขึ้น จงคิดให้ดีว่าจะ “ลงทุน” กับอนาคตของคนในครอบครัวและเพื่อนฝูงอย่างไร มันฟังดูเหมือนจะง่ายนะ แต่มันต้องใช้เวลาคิดไตร่ตรองให้ลึกลงไปกว่านั้น

สังเกตให้ดีว่าผมใช้คำว่า “ลงทุน”

ผมไม่ได้พูดว่า “ให้”

ยังไงหรอ…เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟัง

การซื้อของมีค่าให้กับญาติพี่น้องและเพื่อนฝูง มันดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง คุณรู้สึกดีอยู่แล้วละที่ได้ทำมัน พวกเขาอยู่กับคุณมาตั้งแต่เด็กจนโต ดังนั้น พวกเขาควรได้รับสิ่งดีๆ จากความสำเร็จของคุณบ้าง คุณซื้อรถให้เขา ซื้อบ้านหลังใหญ่ ช่วยเหลือค่าใช้จ่ายต่างๆ คุณอยากให้ชีวิตเขามีความสุข สะดวกสบาย ถูกไหม?

แต่วันหนึ่ง…คุณจะตระหนักได้เองว่าไอ้สิ่งที่คุณคิดว่าดี แท้จริงแล้วมันกลับถ่วงชีวิตของพวกเขาซะมากกว่า

คุณจะเริ่มเข้าใจว่า ไอ้การดูแลพวกเขาด้วยวิธีแบบนั้นน่ะ แท้จริงแล้ว คุณกำลังทำเพื่อตัวเอง เพราะมันทำให้คุณรู้สึกดี มันทำให้คุณมีความสุขที่ได้เห็นพวกเขายิ้ม แต่โดยเนื้อแท้ การกระทำแบบนั้นมันปราศจาก ‘ความห่วงใย’ ที่แท้จริงอยู่ในนั้น – และนั่นมันคือความเห็นแก่ตัวที่แย่ที่สุดของคุณ ในขณะที่รู้สึกภูมิใจกับสิ่งที่ทำ คุณกลับกำลังกัดกร่อนความฝันและความทะเยอทะยานของคนเหล่านั้นอย่างช้าๆ คุณเติมวัตถุให้กับชีวิตของพวกเขา แต่กลับทำลายสิ่งล้ำค้าที่สุดที่ทุกคนควรมี: ‘การพึ่งพาตัวเองและการเติบโต’

รู้ไว้นะว่าคุณกำลังจะขึ้นเป็นผู้นำของครอบครัว คุณจะต้องตัดสินใจทำสิ่งที่ทำให้คุณลำบากใจ และพี่น้องและเพื่อนฝูงอาจจะไม่สามารถเข้าใจมันได้ในขณะนั้น

จงลงทุนกับอนาคตของพวกเขา ไม่ไช่แค่ให้แบบไร้เหตุผล

ใช้ความสำเร็จ ใช้ความมั่งคั่ง ใช้บทบาทที่คุณมีพาพวกเขาไปอยู่ในจุดที่ดีที่สุดที่จะทำให้เขาสามารถเข้าใจและเดินตามความฝันได้ด้วยตัวเอง ส่งพวกเขาเข้าโรงเรียน ช่วยเหลือให้เขาได้มีโอกาสได้สัมภาษณ์งาน ทำให้เขาได้เป็นผู้นำในเส้นทางของตัวเอง ช่วยประคับประคองชีวิตพวกเขาให้รู้จักกับการทำงานหนักและการทุ่มเทอย่างสุดกำลัง ในระดับเดียวกับที่ตัวคุณเองได้ฝ่าฟันมาจนนำพาชีวิตคุณมาถึงตรงนี้และจุดหมายต่อไปในอนาคต

ผมเขียนจดหมายหาคุณตอนนี้เพื่อที่คุณจะได้เริ่มทำมันทันที เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องมาเผชิญกับความผิดหวังและปัญหาที่ตามมา จากการที่คุณทำให้พวกเขาเสพย์ติดความสะดวกสบายที่คุณประเคนให้ อาการเสพย์ติดเหล่านั้นมันจะนำไปสู่ความโกรธเคือง ความขุ่นใจ และความอิจฉาจากทุกคนรอบตัว…รวมถึงตัวคุณเอง

เมื่อเวลาผ่านไป คุณจะเห็นพวกเขาเหล่านั้นเติบโตด้วยลำแข้งของตัวเอง มีความฝัน มีทางเดินชีวิตเป็นของตัวเอง ถึงวันนั้น ความสัมพันธ์ของคุณกับพวกเขามันจะยั่งยืนกว่าเดิมมากมายนัก

มันมีอีกหลายสิ่งที่ผมสามารถเขียนเพิ่มได้ แต่ในวัย 17 ปี คุณคงไม่ได้มีความสนใจจะมานั่งอ่านอะไรยาวๆ นัก ผมเข้าใจ

ครั้งหน้าที่ผมเขียนถึงคุณ ผมอาจจะเขียนเรื่อง ความท้าทายของการนำคนในครอบครัวมาข้องเกี่ยวกับธุรกิจของคุณ คำแนะนำที่ดีที่สุดที่ผมจะมีให้คุณได้คือ พ่อแม่ควรจะมีบทบาทเป็นพ่อแม่ ไม่ไช่ผู้จัดการธุรกิจของคุณ

ก่อนที่คุณจะเซ็นสัญญาฉบับแรก จงคำนวณงบที่จะต้องใช้สำหรับพ่อและแม่ – จำนวนที่เหมาะสมที่จะทำให้พวกเขาสามารถอยู่ได้อย่างสุขสบาย โดยที่ไม่กระทบต่อธุรกิจของคุณ ไม่กระทบต่อกำลังที่คุณมีเพื่อนำไปช่วยเหลือคนอื่นต่อไป อย่างยั่งยืน ด้วยวิธีนี้ ลูกคุณ หลานคุณ จะสามารถลงทุนต่อในอนาคตของพวกเขาเองได้เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

ชีวิตคุณมันกำลังจะเปลี่ยน และสิ่งต่างๆ มันก็จะถาโถมเข้าหาคุณอย่างไม่ทันตั้งตัว คุณควรใช้เวลาคิด ตั้งสติให้ดีในทุกๆ ค่ำคืนก่อนนอน หลังจากฝึกซ้อมมาอย่างหนักร่วม 9 ชั่วโมง

เชื่อผมเถอะ ทำทุกอย่างให้ถูกต้องตั้งแต่เริ่มต้น มันจะช่วยให้คุณไม่ต้องเสียน้ำตา ไม่ต้องมานั่งปวดหัว แบบที่คุณเป็นอยู่ทุกวันนี้

ด้วยความรัก,

โคบี้

‘การให้’ เป็นสิ่งดี แต่การให้อย่างไร้เหตุผล…บ่อยครั้ง กลับทำร้ายผู้รับได้อย่างไม่น่าเชื่อ คนแต่ละคนให้คุณค่าในแต่ละสิ่งแตกต่างกัน การที่สักแต่ให้อะไรใครโดยไม่ทันระวังว่าผู้รับเข้าใจและเห็นคุณค่ากับสิ่งที่ให้หรือไม่ อาจสร้างความเข้าใจที่ผิดให้กับผู้รับ ทำให้เขาคิดว่าทุกอย่างได้มาโดยง่าย ความปรารถนาดีและความช่วยเหลือที่ได้รับมากลายเป็น ‘สิ่งปกติ’ ที่เค้าควรได้รับอยู่แล้ว ทั้งที่จริงๆ มันคือ ‘สิ่งพิเศษ’ มันไม่ไช่สิ่งปกติแบบนั้น ทุกคนบนโลกใบนี้ไม่ได้ใจดีขนาดที่จะให้อะไรใครตลอดไปขนาดนั้น…ด้วยความเข้าใจที่บิดเบี้ยว ในท้ายที่สุดผู้รับจะคิดว่าตัวเอง ‘มีสิทธิ’ ที่จะได้รับ แทนที่จะรู้สึก ‘ซาบซึ้ง’ กับน้ำใจที่หยิบยื่นให้มา

โคบี้ มีชื่อเสียง เงินทอง และความสำเร็จทุกอย่างที่นักบาสคนนึงจะเป็นได้ เค้ามีทรัพยากรที่จะแบ่งปันให้กับคนรอบข้างได้อย่างไม่จำกัด ด้วยน้ำใจที่เค้ามี เค้าก็หยิบยื่นให้ทุกสิ่งตามที่คนรอบข้างร้องขอ ทำแบบนี้จนมันกลายเป็นเรื่องปกติ…จนวันนึง ผู้รับก็เคยชินและกลับมองน้ำใจเหล่านี้เป็น “หน้าที่” ที่โคบี้ต้องทำ ทั้งที่จริงๆ มันไม่ไช่เลย โคบี้ไม่ได้มีหน้าที่ต้องให้อะไรขนาดนั้น แต่มันก็สายไปแล้ว…เมื่อโคบี้หยุดให้ คนรอบข้างก็มองว่าโคบี้เปลี่ยนไป ไม่มีน้ำใจ ไม่ทำหน้าที่ของตัวเอง…ในมุมของโคบี้ มันคงเจ็บปวด ทั้งที่เป็นฝ่ายให้มาตลอด กลับต้องมาโดนตำหนิ ความสัมพันธ์ที่เคยมีกลับขุ่นมัวเพราะน้ำใจที่เค้ามีให้

จดหมายฉบับนี้แสดงถึงความอัดอั้นใจของโคบี้ได้ดีทีเดียว และเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านที่อยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายกัน

‘ให้ในสิ่งที่ควรให้ อย่าทำให้น้ำใจกลายเป็นหน้าที่’

อ้างอิง: http://www.theplayerstribune.com/kobe-bryant-letter-to-my-…/

– By Fatfree

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Lifestyle

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

11 − = 3

Check Also

10 นิสัย คนรวย ที่เราคาดไม่ถึง

10 นิสัย คนรวย ที่เราคาดไม่ถึง ผมได้มีโอกาสสัมภาษณ์คนรวยระดับประเทศหลายต่อหลายคน …คน…